"The Dutch Treatment"

 

 

 

 

 

 

 

 

 

# Wel of geen pubertijdsremmers gebruiken bij jonge transgenders... De unieke situatie achter deze foto laat in ieder geval goed zien wat de voordelen zijn. De foto toont een eeneiige tweeling; Nicole en haar broer Jonas (14 jaar), ze werden beiden geboren als jongens. Deze foto is een screenshot uit een youtubefilm van TEDex waarin dr Norman Spack een presentatie geeft. Hij is een Amerikaanse endocrinoloog die in Boston het eerste ziekenhuis heeft opgericht dat zich heeft gespecialiseerd in de behandeling van jonge transgenders. Daarbij geïnspireerd door de behandeling, zoals die in Nederland door het genderteam van het VUmc aan jonge transgenders aangeboden wordt. Bekijk hieronder de video welke zeer de moeite waard is en dan met name voor mensen die er weinig vanaf weten. Helaas is de video in het Engels, maar de ervaring leert dat de meest relevante informatie (ondanks de internationale status die Nederland op dit vlak heeft) iedere keer weer uit het buitenland komt. 

Norman Spack benaderd de vroege behandeling vanuit het perspectief dat hij de mensen tijd geeft. En niet gewoon extra tijd, ze krijgen heel veel extra tijd en hoeven veel minder ongemak te ervaren. Als je namelijk wacht met de behandeling van transgenders tot ze volwassen zijn, dan heeft de pubertijd door de hormonen, voor hen een desastreus gevolg op hun lichaam gehad. Hun eigen lichaam komt daardoor steeds verder van de persoon af te staan die ze zijn, wat vaak een ontzettend zware en negatieve impact heeft op hun zelfbeeld en hun maatschappelijke acceptatie en functioneren. Denk bij m/v transgenders aan de ontwikkeling van spieren, de lichaamslengte, de stem (wordt lager), de gelaatstrekken worden hoekiger, men ontwikkeld mannelijke baardgroei en lichaamsbeharing, de adamsappel kan erg groot en zichtbaar worden, schouders en de borstkast worden breder, het lichaam ontwikkeld geen vrouwelijke borstgroei en rondingen. En al deze zaken moeten later dan weer door medisch handelen ongedaan gemaakt worden, wat vaak ook weer onprettige en pijnlijke behandelingen zijn.

Daarnaast duren sommige behandelingen ook nog eens behoorlijk lang, denk bijv. aan het verwijderen van de baard (deze behandeling wordt in Nederland overigens beperkt vergoed, lichamelijk helemaal niet). Dit kan jaren duren en de behandelingen zijn zeer pijnlijk. Dan is het ook nog zo dat naast de zaken die wel "gecorrigeerd" kunnen worden, er ook veel zijn die niet meer zo makkelijk gecorrigeerd kunnen worden en waar je behoorlijk veel eigen geld voor zal mee moeten brengen. Het corrigeren van bijv. de neus, de kaaklijn, het voorhoofd en de stem worden alleen in uitzonderlijke gevallen vergoed en de resultaten zijn daarvan zijn nooit van tevoren te voorspellen. Als je niet hoeft te opereren loop je logischerwijs ook minder risico dat er iets mis gaat. 

 

Zijn er dan geldige bezwaren om transgenders op jonge leeftijd al te behandelen?

Vele discussies zijn er al gevoerd over de vraag of je wel of geen gebruik zou moeten maken van hormoonblokkers bij jonge transgenders.

De grootste weerstand medisch-psychologisch gezien, komt in de vorm van de vraag: "Wat als....?", wat als het een fase blijkt te zijn in het kinds zoektocht naar diens eigen identiteit?

Daarnaast zijn er nog tal van bezwaren die berusten op zaken als geloofsovertuiging en maatschappelijk en cultureel bepaalde stereotypen. Al deze bezwaren gaan we niet bespreken,

want de meeste hiervan (behalve de eerstgenoemde), gaan niet uit van het belang van het betreffende kinderen, maar zijn gebaseerd op ongefundeerde angst en op onwetendheid.

Kennis van zaken is waarschijnlijk de enige oplossing, maar dan moet je wel open staan voor de feiten.

 

In de praktijk is gebleken dat het relatief vaak voorkomt bij jonge transgenders, dat er inderdaad sprake is van een fase. Dat ze niet de behoefte ontwikkelen om de lichamelijke ontwikkeling bij te sturen en men toch het geluk vind in de oorspronkelijke vorm. Als dat zo is, is dat natuurlijk fantastisch.

Maar áls de overtuiging van alle betrokkenen niet wijzigt, dan is het van belang dat er juist gehandeld kan en mag worden. Al de behandelde kinderen die op jonge leeftijd de voorsprong hebben gekregen om hun lichaam de ontwikkeling door te laten maken die past bij wie ze zijn, worden gelukkige mannen of vrouwen en zijn niet van hun seksegenoten te onderscheiden.

Er hoeft dus bijna niet medisch gehandeld te worden met alle bijkomende risico's en (hoge) kosten. En als dan het moment komt dat de uiteindelijke geslachtsaanpassende operatie tot de mogelijkheden gaat behoren (dit kan en mag vanaf 18 jaar) dan is het helemaal aan de patiënt om daarover te beslissen.

 

O.K. en stel je voor dat je ergens in het traject tussen de start van het gebruik van de hormoonremmers en het daadwerkelijk gebruik van testosteron of oestrogeen, er tóch nog even achter komt dat je toch liever verder gaat in je oorspronkelijk verkregen geslacht. Dan stop je gewoon met de hormoonremmers en zal het lichaam de oorspronkelijke ontwikkeling weer oppakken. Dit geldt natuurlijk niet voor álle effecten die hormoongebruik hebben op je lichaam, maar je bent dan al echt al wat jaren onder behandeling en die ligt geheel vast in protocollen waarbij, in geval van twijfel door één van de betrokken partijen, nooit de volgende stap in het traject gezet zal worden.  

 

 

Voor vragen mbt de behandeling en aanmelding van jonge kinderen neem contact op met het: - Kennis- en Zorgcentrum voor Genderdysforie van het VUmc

Voor overige informatie, bezoek de website van Transvisie:

- www.transvisie.nl

Voor persoonlijk ondersteuning, bezoek de website van Transvisie Zorg:

- www.transvisiezorg.nl

 

Commentaar schrijven

Commentaren: 0